Mi amiga Begoña se ha esforzado en fabricar piedras con su propio cuerpo para poder enviármelas. La adoro. ¿Qué podría yo fabricar para ella?
Mostrando entradas con la etiqueta begoña paz. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta begoña paz. Mostrar todas las entradas
begoña paz [2]
"Collina onte, na praia das Lapas, ao pé da Torre. Fea, rugosa, pesada, xusto do tamaño da miña palma. Co oco exacto para o polgar. Sería tan doado pechar os dedos ao seu redor, botar o brazo para atrás, guindala con ira, con xenreira, con dor. Gústame sentir o seu peso, a súa forza. Saber que con ela podería esnaquizalo todo. Calquera cousa, calquera el. Saber que nunca o farei. O doado é mancar."
begoña paz [1]
"Praia das catedrais, 28 de marzo de 2010. Non son fermosas. Elixinas polas súas arestas, polas fendas entre as laxes. Feridas, rotas. Posando para a foto, lémbranme un barco a buscar refuxio nun peirao escuro. Coma min, antes do naufraxio. Xa non preciso refuxiarme, agocharme en ninguén. Tres meses despois."
Suscribirse a:
Entradas (Atom)